صنعت گردشگری در تمامی سال‌های اخیر، خط مقدم آسیب‌پذیری از بحران‌های ژئوپلیتیک بوده است. ما به عنوان کسانی که نبض این صنعت را در کف بازار (هتل‌ها) و در متون علمی (دانشگاه) لمس می‌کنیم، خوب می‌دانیم که «امنیت» و «تصویر ذهنی»، خشت‌های بنای گردشگری هستند. اما تاریخ به ما می‌آموزد که بزرگترین جهش‌های گردشگری جهان، درست پس از فروکش کردن غبارهای جنگ و بحران رخ داده است.

امروز اگر از بلندای تخصص به افق پیش‌رو بنگریم، باید با اطمینان بگوییم: *گردشگری ایران در دوران پساجنگ، نه تنها بازسازی خواهد شد، بلکه قد خواهد کشید. این ادعا نه از روی خوش‌بینی مفرط، بلکه مبتنی بر سه واقعیت کلیدی است:

 انباشت تقاضای سفر
تجربه جهانی نشان داده است که پس از دوره‌های طولانی انجماد و تنش، پدیده‌ای به نام «سفر انتقامی» (Revenge Travel) رخ می‌دهد. گردشگرانی که مدت‌ها از تماشای شکوه اصفهان، تاریخ پارسه و آرامش کویر محروم مانده‌اند، با عطشی دوچندان بازخواهند گشت. ما در هتل‌ها باید خود را برای این موج بزرگ آماده کنیم.

ضرورتِ گریزناپذیر اقتصادی
در دوران بازسازی و پس از جنگ، دولت‌ها بیش از هر زمان دیگری به ارزآوری سریع، اشتغال‌زایی خرد و پویایی اقتصادی نیاز دارند. گردشگری تنها صنعتی است که می‌تواند بدون نیاز به دودکش‌های کارخانه‌ای، در دورترین روستاها ثروت خلق کند. در این دوران، نگاه حاکمیتی به گردشگری از یک «موضوع جانبی» به یک «ضرورت راهبردی» تغییر خواهد کرد.

 بلوغِ ظرفیت‌های علمی و رسانه‌ای
تفاوت این دوران با دهه‌های گذشته در این است که امروز ما سپاهی از متخصصان تحصیل‌کرده و رسانه‌های هوشمندی داریم که می‌دانند چگونه باید «روایت ایران پیروز » را بازتعریف کنند. ما در «مهمان‌نامه فردوسی» معتقدیم که وظیفه ما در این برهه، صیانت از امید و تبیین نقشه راه برای فعالان صنف است.

بله، جنگ‌ها و اربابان جنگ ها این مدعیان دموکراسی غربی ویران می‌کنند، اما اراده‌ی ایرانیان برای پیوند و میزبانی، ویران‌شدنی نیست. ایران با ریشه‌های عمیق فرهنگی‌اش، بیش از هر زمان دیگری پتانسیل تبدیل شدن به مقصد تراز اول منطقه را دارد. ما به عنوان جامعه هتلداران و پژوهشگران این حوزه، باید از هم‌اکنون به فکر «استانداردسازی»، «دیجیتالی شدن» و «ارتقای کیفیت میزبانی» باشیم تا وقتی درهای صلح کاملاً گشوده شد، غافلگیر نشویم.

ما در پایگاه خبری «مهمان‌نامه فردوسی» متعهد هستیم که صدای این «قد کشیدن» باشیم؛ صدایی که از دل تجربه هتلینگ و دانش دانشگاهی برآمده و به آینده‌ای روشن ایمان دارد.