یادداشت های تحریریه

امسال در حالی به پیشواز روز جهانی گردشگری (۲۰۲۶) می‌رویم که صنعت گردشگری کشورمان، بار دیگر از کوچه‌ها و پس‌کوچه‌های ناعدالتی‌های بین‌المللی و تحریم‌های ظالمانه شرکت‌های هواپیمایی عبور می‌کند؛ محدودیت‌هایی که تلاش کرده‌اند مسیرهای هوایی و ارتباطی ما را با جهان بیرون ناهموار سازند و فرودگاه‌های کشورهای همسایه را به موانعی در برابر سفر عاشقان فرهنگ و تاریخ بدل کنند.

صنعت گردشگری در تمامی سال‌های اخیر، خط مقدم آسیب‌پذیری از بحران‌های ژئوپلیتیک بوده است. ما به عنوان کسانی که نبض این صنعت را در کف بازار (هتل‌ها) و در متون علمی (دانشگاه) لمس می‌کنیم، خوب می‌دانیم که «امنیت» و «تصویر ذهنی»، خشت‌های بنای گردشگری هستند. اما تاریخ به ما می‌آموزد که بزرگترین جهش‌های گردشگری جهان، درست پس از فروکش کردن غبارهای جنگ و بحران رخ داده است.